14 Kas 2012

Can kırıklığı

Canım kırıklarla dolunca, kapanırım içime. Daha da kanasın, iyice ufalsın parçalar ve bitip gitsin diye.. Öyle bir zamandı. Yazamadım, konuşamadım, uyuyamadım. Geçti, geçen onlarcası gibi. Dibi görmeden tepenin güzelliğini anlayamayacağımı bir kez daha öğrendim. Toprak yağmurdan sonra en güzel kokar, deniz fırtınadan sonra süt liman olurmuş. Beni de can kırıkları ferahlatıyor demek ki.. Küstüğüm kendimden, kendimce barıştım.. Hoş geldim..