26 Tem 2010

Olabilirliğine şaşmak...


5 günlük tatil bitti... Evli evine, ben eve döndüm. Yatağımı unutmuşum, yaş olmuş 28 ama huy değişmemiş... 2 gün dışarıda kalsam unutuyorum. Gözünü sevdiğim hafıza tut dediğimi tutmuyor ama unut dediğimi unutuyor. İyi ki...

Kafamın üstünde düşünce balonları ile geziyorum bugün. Aynı anda 5 farklı konudan bahsedip, aslında hiç-bir-şey anlatmayabiliyorum. Leyloş dönmüş, masamda şahane sürprizler. Üstelik öldü sandığım minyatür gülüm de açmış. İstemeye, sevmeye, bıkmamaya, emeğe inandım yine. Oysa ne çok, ne sık unutuyorum...

Bugün güzel bir gün... Ya da öyle olsun...